کارل لگرفلد

کارل اتو لگرفلد طراح مد، هنرمند، کاریکاتوریست و عکاس آلمانی بود که در پاریس زندگی و کار می‌کرد. کارل لگرفلد در سن ۱۴ سالگی به پاریس مهاجرت کرد و به یکی از مشهورترین طراحان لباس در قرن حاضر بدل شد. وی مدیر اجرایی بخش طراحی لباس شنل بود. شنل یکی از معروفترین مارک‌های پوشاک گران‌قیمت در جهان است. او به مناسبت ۲۵۰امین سالگرد تاسیس شرکت فابرکاستل جعبه‌ای مشهور به «کارل باکس» طراحی کرد که تمامی لوازم مورد نیاز یک طراح در آن گنجانده شده است. از این باکس به صورت محدود فقط ۲۵۰۰ عدد تولید شده که هرکدام دارای شناسنامه‌اند و قیمت آن بین ۲۵۰۰ تا ۲۸۰۰ یورو است.

برند بالنسیاگا

کریستوبال بالنسیاگا، منجر به خلق لباس‌هایی شد که تا پیش از آن در اروپا دیده نشده بودند. محبوبیت او در طول جنگ جهانی دوم افزایش یافت. زنان ریسک سفرهای قاره‌ای را به جان می‌خریدند تا بتوانند یکی از کت‌های مربعی معروف بالنسیاگا را بخرند. ترکیب منحصر به فرد رنگ‌ها از جمله سیاه و قهوه‌ای یا توری سیاه روی صورتی روشن به سرعت تبدیل به امضای او شد.

این لباس سیاه دراماتیک از مجموعه‌ی ستایش‌برانگیز پیش از پاییز ۲۰۱۲ است. طراحی این لباس را سارا برتون انجام داده که مدیر خلاقیت بود. تجمل این لباس با کارهای چارلز فردریک ورث، اولین خیاط لباس زنانه قابل مقایسه است.

گزیده‌‌هایی از کتاب «لباس»، نوشته‌ی مگان هس

این کتاب در ستایش لباس‌هایی از این دست است که قلبم را سرشار از ترانه می‌کنند؛ برخی خنده‌دارند، برخی غافلگیرکننده و برخی چنان زیبایند که به معنای واقعی کلمه نفسم را بند می‌آورند. 

زیبایی‌شناسی منحصربه‌فرد او به “Fashion Magazine Sensibility” معروف است و خود وونگ کار-وای غنای تصویری فیلم‌هایش را متأثر از عکاسی ریچارد اودون و هانری کارتیه برسون می‌‌داند. دست‌یافتن به این مرتبه از غنای تصویری، حاصل همکاری ادامه‌دار وونگ با مدیر و ادیتور هنری‌اش ویلیام چانک سوک-پینگ بود که طراحی لباس و تولید «در حال و هوای عشق» را بر عهده داشت. نتیجه‌ی ادغام این دو نقش، انسجامی‌ست که در بافت و texture بصری قیلم دیده می‌شود، به شکلی که نقش‌ و نگار لباس‌ها با عناصر دکوراتیو فیلم همچون کاغذ دیواری و پرده‌ها در هم می‌آمیزند.

میشل اوباما در لباس شب چین‌دار و تک-شانه‌ی شیفون، پوشیده در تکه‌دوزی‌های پر و منجوق‌دوزی‌های «جیسون وو»، خیره‌کننده بود. «وو» دقیقاً همان شب از طریق تلویزیون متوجه شد که بانوی اول طرح او را انتخاب کرده است.

در ۱۹ سپتامبر۱۹۶۱، جکلین کندی با پوشیدن این پیراهن دو رنگ Chez Ninon در مراسم شام رسمی‌ای که به افتخار پرزیدنت مانوئل پرادو -رئیس‌جمهور پرو- ترتیب داده شده بود، استاندارد جدیدی از شکوه و وقار را به کاخ سفید معرفی کرد.

نام‌گذاری کالکشن‌های هیتو همگی با الهام از هنر و ادبیاتند. این نام‌‌ها بر اساس یک فیلم، یک کتاب یا یک نقاش انتخاب شده است. همچنین عناوین لباس‌ها از شخصیت‌های همان فیلم یا کتاب یا… وام گرفته می‌شوند. پالت رنگی مجموعه نیز متاثر از همان فیلم‌، کتاب‌، یا هنرمند است. هر مجموعه مخاطب را وارد یک دنیای جدید می‌کند، دنیایی با آدم‌ها و قصه‌های جدید. هر لباس یک راوی‌ست و قصه‌ی خود و شخصیت خود را تعریف می‌کند. یک دامن می‌تواند متعلق به زنی عاشق باشد، یک کت می‌تواند متعلق به مردی مستبد باشد، یک پیراهن می‌تواند متعلق به دختری در شور زندگی باشد؛ تمام این داستان‌ها حول و حوش یک لباسند و زمانی که آن لباس را می‌پوشید، همه‌ی قصه‌ها روی تن شماست.

لباس‌های «اورسایز» فارغ از سایز بدن طراحی می‌شوند. برش‌های این لباس‌ها معمولا هندسی‌اند و بر اساس شکل و فرم بدن و برجستگی‌ها و فرورفتگی‌های آن نیستند. این لباس‌ها معمولا گشاد و آزادند و رها بودن بدن در آن‌ها، ویژگی مهم اورسایز است. اورسایز تقریبا تاریخی صد ساله را طی کرده است و در دهه‌های هفتاد و هشتاد میلادی بود که توانست به عنوان یک سبک مستقل شناخته شود و در میان زنان و مردان طرفداران بسیاری پیدا کند.